Welkom op Weblog.nl. Dit is het eerste bericht op jouw nieuwe weblog. Dit bericht kun je aanpassen of verwijderen. Lees in de Kennisbank hoe je een bericht aanmaakt.

Veel plezier!

Van moderne kunst moet je houden, dus toen kunstenares Tinkebell (Katinka Simonse) op 11 januari een aantal hamsters in een speelbal over de studiovloer van Matthijs liet rollen dacht ik; zonde van het subsidiegeld. Nog geen halve minuut daarna liet ze een tas zien uit 2004, gemaakt van haar kat Pinkeltje, die ze eigenhandig de nek had omgedraaid omdat zij (de kat ja) depressief was. Duh? In mijn hoofd flitse een beeld van geprepareerde koeienkadavers; een aantal jaren geleden zeer succesvol tentoongesteld. Er ontstond een hoop commotie en uiteindelijk werden de hamsters in beslag genomen en de hele tentoonstelling ontruimd. En zoals dat gaat met zulke dingen: na een week of twee wist niemand meer wie Tinkebell was, mijzelf incluis.

Tot ik vorige week maandag de krant opende en op pagina 26/27 in de rubriek "Beeldende Kunst" een serie foto’s zag van hondje Popple. Of moet ik katje zeggen? Ik ben confuus en walg van de vrouw die dit heeft bedacht en gemaakt. In het artikel dat deze fotoreportage vergezelt benadrukt de "kunstenares" dat ze deze keer de beestjes zelf niet heeft omgebracht. In deze geraffineerde zakelijke mededeling hoor ik (ik zweer ‘t!) tevens haar diepe teleurstelling.

Kleine kokette Katinka, die er in het dagelijks leven niet voor terugdeinst kuikens door de shredder te halen of een cavia te verbouwen tot bestuurbaar knuffeldier, snapt de ophef rondom haar werk niet. Ze reageert zeer verontwaardigd over de inval van de Inspectiedienst Dierenbescherming bij haar tentoonstelling Save The Pets. Relativerend concludeert ze tot besluit: ik vraag er natuurlijk zelf ook om… Iemand nog plaats voor een schemerlamp met roze accenten??

Van moderne kunst moet je houden, dus toen kunstenares Tinkebell (Katinka Simonse) op 11 januari een aantal hamsters in een speelbal over de studiovloer van Matthijs liet rollen dacht ik; zonde van het subsidiegeld. Nog geen halve minuut daarna liet ze een tas zien uit 2004, gemaakt van haar kat Pinkeltje, die ze eigenhandig de nek had omgedraaid omdat zij (de kat ja) depressief was. Duh? In mijn hoofd flitse een beeld van geprepareerde koeienkadavers; een aantal jaren geleden zeer succesvol tentoongesteld. Er ontstond een hoop commotie en uiteindelijk werden de hamsters in beslag genomen en de hele tentoonstelling ontruimd. En zoals dat gaat met zulke dingen: na een week of twee wist niemand meer wie Tinkebell was, mijzelf incluis.

Tot ik vorige week maandag de krant opende en op pagina 26/27 in de rubriek "Beeldende Kunst" een serie foto’s zag van hondje Popple. Of moet ik katje zeggen? Ik ben confuus en walg van de vrouw die dit heeft bedacht en gemaakt. In het artikel dat deze fotoreportage vergezelt benadrukt de "kunstenares" dat ze deze keer de beestjes zelf niet heeft omgebracht. In deze geraffineerde zakelijke mededeling hoor ik (ik zweer ‘t!) tevens haar diepe teleurstelling.

Kleine kokette Katinka, die er in het dagelijks leven niet voor terugdeinst kuikens door de shredder te halen of een cavia te verbouwen tot bestuurbaar knuffeldier, snapt de ophef rondom haar werk niet. Ze reageert zeer verontwaardigd over de inval van de Inspectiedienst Dierenbescherming bij haar tentoonstelling Save The Pets. Relativerend concludeert ze tot besluit: ik vraag er natuurlijk zelf ook om… Iemand nog plaats voor een schemerlamp met roze accenten??

De dood van advocaat (?) Bram Zeegers is een hot item in alle kranten van de afgelopen week. Verschillende complottheoriexebn doen de ronde: de arm van Holleeder is wel xe8rg lang of Zeegers heeft alsog eieren voor zijn geld gekozen. Ik zie ‘m zo zitten op een of ander tropisch eiland; voeten in het warme zand, sigaar tussen de vingers en nippend aan een welverdiende cognac. Hij leest, af en toe geamuseerd gniffelend, de wilde berichtgevingen rond zijn plotselinge dood. Hoe dan ook, zijn dood is voor mensen met een aangeboren kreativiteit voldoende om iets moois uit de pen cq. computer te persen. Zoals deze hier, gister gespot in een van die kranten:

                                                                                                                          Met dank aan de makers: G.Hofland en S.Angenent

De dood van advocaat (?) Bram Zeegers is een hot item in alle kranten van de afgelopen week. Verschillende complottheoriexc3xabn doen de ronde: de arm van Holleeder is wel xc3xa8rg lang of Zeegers heeft alsog eieren voor zijn geld gekozen. Ik zie ‘m zo zitten op een of ander tropisch eiland; voeten in het warme zand, sigaar tussen de vingers en nippend aan een welverdiende cognac. Hij leest, af en toe geamuseerd gniffelend, de wilde berichtgevingen rond zijn plotselinge dood. Hoe dan ook, zijn dood is voor mensen met een aangeboren kreativiteit voldoende om iets moois uit de pen cq. computer te persen. Zoals deze hier, gister gespot in een van die kranten:

                                                                                                                          Met dank aan de makers: G.Hofland en S.Angenent

De zomer was al niet veel, maar nu deze vlaamse gaai in mijn tuin is verschenen weet ik het zeker: de winter staat voor de deur. We kunnen de barbecue nu wel definitief inpakken en opbergen…